بررسی تحولات قانون جدید شوراهای حل اختلاف و تاسیس دادگاه صلح

ایجاد سازش و حل اختلاف اصلیترین هدف تاسیس شورای حل اختلاف بوده است، شورای حل اختلاف اهدافی مانند تقلیل مراجعات مردم به محاکم قضایی توسعه مشارکتهای مردمی و افزایش صلح و سازش در بین مردم را دنبال می کند. این اهداف از بدو تاسیس شورای حل اختلاف وجود داشته است و در سال ۱۴۰۲ با تحولاتی که در قانون شورای حل اختلاف ایجاد شد دادگاه صلح پا به عرصه وجود گذاشت که هنوز جایگاه خود را در بین محاکم شبه قضایی و قضایی پیدا نکرده است و آینده مبهمی دارد. تحقیق حاضر به بررسی مسائل مرتبط به دادگاه صلح و صلاحیت های آن به شیوه اسنادی و کتابخانه ای و تحلیلی پرداخته است. یافته های حاصل از تحقیق نشان داد که در مورد صلاحیت ها در برخی موارد به صلاحیت های دادگاه صلح افزوده شده است اما در بسیاری از موارد از صلاحیت های آن کاسته شده است و بسیاری از رسیدگی ها از صلاحیت این دادگاه خارج شده است و به سایر دادگاه ها ارجاع داده شده است. این مساله می تواند در کاهش صلح و سازش تاثیرگذار باشد اما ایجاد صلح و سازش و عدم ارجاع آن برای پرونده های حقوقی و کیفری می تواند نقطه عطفی در نهاد شورای حل اختلاف باشد که می تواند بسیاری از پرونده ها را به شیوه کدخدامنشانه حل و فصل کند و این مساله با قوانین جدید مانند قانون کاهش مجازات حبس و موارد دیگر همخوانی دارد و بیشتر در راستای حفظ صلح و آرامش در بین جامعه است. البته این مساله تا جایی است که باعث ایجاد ناعدالتی نشود که این مسائل در مرور زمان قابل رویت و مشاهده است و هنوز در مورد مزایای و معایب دادگاه صلح نمی توان به طور قطع یقین نظر داد.

کلیدواژه ها:

صلح ، سازش ، دادگاه صلح ، شورای حل اختلاف ، صلاحیت