پیش بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس خود پنداره تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان متوسطه اول امیدیه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳

هدف پژوهش حاضر پیش بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس خود پنداره تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان متوسطه اول امیدیه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بوده است. این پژوهش در زمره پژوهش های کاربردی بود. تعداد جامعه آماری ۴۰۷۶ نفر بودند و تعداد ۳۸۰ نفر به عنوان نمونه آماری به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی میانگین انحراف، استاندارد، کمترین و بیشترین نمره) و آمار استنباطی شامل؛ ضریب همبستگی ساده پیرسون و رگرسیون چندگانه به وسیله نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ انجام شد. نتایج نشان داد که بین مولفه اعتماد تحصیلی و تلاش تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معنی داری وجود دارد بین خلاقیت با پیشرفت تحصیلی رابطه وجود دارد. از میان متغیرهای پیشبین خودپنداره تحصیلی متغیر خلاقیت و مولفه تلاش تحصیلی از متغیر خودپنداره تحصیلی پیش بینی کننده مناسبی برای خودپنداره تحصیلی دانش آموزان میباشند و میتوان به یک معادله پیش بینی با ترکیب سه متغیر پیشبین دست یافت که بر این اساس ضریب همبستگی چندگانه برای ترکیب خطی متغیرهای پیشبین برابر با ۵۷۴۰ و مجذور همبستگی چندگانه برابر با ۰.۵۰۹ میباشد که در سطح معنی دار است. که مسولان با ایجاد برنامههایی خودپنداره تحصیلی و خلاقیت را افزایش دهند و زمینه بهبود پیشرفت تحصیلی فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، خودپنداره تحصیلی ، خلاقیت ، دانش آموزان