بازسازی شهری در دو سوی فرهنگ چگونه ایران و اروپا بافت فرسوده را به آزمایشگاههای نوآوری تبدیل کردند؟

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 142

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICACU04_1450

تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1404

چکیده مقاله:

مقدمه: بازسازی شهری به عنوان یک رویکرد، چند بعدی ترکیبی از اهداف فیزیکی، اجتماعی و اقتصادی است که به بهبود کیفیت زندگی در مناطق شهری فرسوده می پردازد. بر اساس تعریف سازمان ملل، این فرآیند نه تنها شامل تجدید ساختارهای فیزیکی، بلکه مشارکت جوامع محلی، حفظ هویت فرهنگی، و ایجاد فرصتهای اقتصادی را نیز در بر می گیرد. در این راستا، نظریه شهر خلاق (Creative City Theory) از چارلز لندری بیان می دارد که بازسازی موفق زمانی حاصل می شود که فضاهای شهری به آزمایشگاههای نوآوری تبدیل شوند که در آن، هنر، فناوری و مشارکت شهروندان به تعامل می پردازند. هدف پژوهش: تحقیق حاضر با هدف تحلیل تطبیقی رویکردهای ایران و اروپا در تبدیل بافت فرسوده به آزمایشگاههای نوآوری، به بررسی ابعاد فرهنگی، نهادی، فناورانه، اجتماعی، اقتصادی و فضایی پرداخت است. روش شناسی تحقیق: این پژوهش از نوع تحقیق توصیفی-تحلیلی تطبیقی است که به بررسی و مقایسه رویکردهای بازسازی شهری در ایران و اروپا می پردازد. هدف اصلی شناسایی عوامل فرهنگی، نهادی و فناورانه موثر بر تبدیل بافت فرسوده به آزمایشگاههای نوآوری است. این تحقیق بر پایه رویکرد کیفی غالب طراحی شده است اما از داده های کمی محدودی نیز برای تکمیل یافته ها استفاده می کند که با رویکرد تطبیقی طراحی شده تا تفاوت های فرهنگی و نهادی را در دو بررسی کند. یافته ها و بحث: یافته ها نشان می دهند که هر دو منطقه با وجود تفاوت های فرهنگی و نهادی از نوآوری های مشابهی (مانند مشارکت شهروندان و فناوری) بهره برده اند. با این حال وابستگی به دولت در ایران و گنتریفیکیشن در اروپا به عنوان بزرگترین چالش ها شناسایی شده اند. این یافته ها پایه ای برای ارائه الگوی تطبیقی در بخش نتیجه گیری تحقیق را فراهم می کنند. نتایج: این تحقیق نشان می دهد که بازسازی شهری نمی تواند از یک الگوی یکسان در همه جا پیروی کند. در حالی که اروپا با نوآوری های فناورانه و مشارکت شهروندان به پیشرفت دست یافته است، ایران نیازمند هماهنگی بیشتر میان حفظ میراث و نیازهای مدرن است. الگوی پیشنهادی این تحقیق که ترکیبی از سازگاری فرهنگی و انعطاف پذیری نهادی است، می تواند به عنوان راهبردی جهانی برای پایداری شهری مطرح شود. واژه های کلیدی: احیای بافت فرسوده، آزمایشگاه نوآوری، ایران، اروپا

نویسندگان

اکبر نوروزی

دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران

داریوش اردلان

گروه شهرسازی واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران

سید محمدرضا خطیبی

گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران