اکوتوریسم و باززنده سازی رودخانه خشک شیراز: تحلیل ظرفیتهای احیای تالاب شهری با رویکرد معماری پایدار

رودخانه خشک شیراز یکی از ظرفیتهای مهم طبیعی و زیست محیطی شهر است که پتانسیل بالایی برای احیای اکوتوریسم شهری و توسعه پایدار دارد. این پژوهش با هدف تحلیل ظرفیتهای باززنده سازی رودخانه خشک به عنوان یک تالاب شهری و بررسی نقش معماری پایدار در ارتقای کیفیت زیستی و اکوتوریسم انجام شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و میدانی است که شاخصهای معماری پایدار ویژگیهای محیطی و اجتماعی رودخانه را مورد بررسی قرار داده است. نتایج نشان میدهد که باززنده سازی این رودخانه علاوه بر بهبود شرایط زیست محیطی میتواند نقش مهمی در افزایش تعاملات اجتماعی، جذب گردشگر و ایجاد فرصتهای اقتصادی برای شهروندان ایفا کند همچنین بهره گیری از رویکردهای معماری پایدار و طراحی مناسب فضای پیرامون رودخانه میتواند به حفظ ارزشهای طبیعی و ارتقای کیفیت زندگی در این منطقه کمک کند. این مطالعه بر ضرورت تلفیق دیدگاههای معماری محیط زیست و توسعه پایدار تاکید دارد و میتواند راهگشای سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری در مسیر تحقق اهداف گام دوم انقلاب اسلامی باشد.

کلیدواژه ها:

اکوتوریسم باززنده ، سازی رودخانه خشک شیراز ، معماری پایدار ، تالاب شهری