طراحی باغ موزه موسیقی شهر اصفهان با هدف ارتقا تعاملات شهروندان و هنرمندان

به حکم آنکه حفاظت و بازسازی بناهای تاریخی مستلزم ایجاد دگرگونی در بخشهای مختلف درون و برون بنا است، تغییر در فضای داخلی آن را در پی خواهد داشت. از این رو فهم نقش معماری داخلی در تغییر کاربری بناهای تاریخی و نسبت آن با معماری از نظر میزان مداخله در بنا مسئله ای است درخور تامل. جایگاه معماری داخلی در بازسازی بناهای تاریخی کجاست؟ و چگونه می تواند در جهت حفظ ارزشهای بنا شکل گیرد؟ به منظور بررسی این امر، سه بنای مسکونی که به موزه تبدیل شده اند، انتخاب و راهکارهای طراحی معماری داخلی در تغییر شکل بنای تاریخی به موزه به بحث و نقد گذاشته شد. مورد اول، موزه موسیقی در خانه ای مسکونی از آثار معماری دوره پهلوی دوم شکل گرفته است. مورد دوم، خانه پدری دکتر محسن مقدم نخستین موزه دانشگاهی ایران به شمار می آید و مامن آثار کم نظیری از تاریخ هنر ایران است. سومین نمونه، موزه صبا، نخستین تجربه اداره کل موزه های ایران در ایجاد یک موزه بیوگرافیک در خانه شخصی استاد ابوالحسن صبا است که از آثار معماری دوره پهلوی اول برپا شده است. بررسی و مقایسه این سه نمونه نشان می دهد معماری داخلی در مواجهه با بناهای تاریخی ضمن رعایت اصول مسلم و معتبر این فن چون اصل بازگشت پذیری در پی ایجاد بستری مناسب در بنای تاریخی خواهد بود که همزمان دو امر ارزشی را یعنی ارزشهای نهفته در بنای تاریخی و مجموعه ای که با تبدیل شدن بنا به موزه در آن جای می گیرد نه تنها بدون مخدوش کردن، دیگری بلکه با تلاش بسیار در جلوه دادن هر یک در پناه دیگری مهیا کند.

کلیدواژه ها:

معماری ، معماری داخلی ، بازسازی ، تغییر شکل ، زندگی ، ارزش ، اصالت بنا