تراکم بالای آپارتمانی و نارضایتی سکونتی (نمونه موری کوچه سپیدار دوم کوی فیروز تبریز)

امروزه با توجه به رشد جمعیت در شهرها تراکم از اهمیت فراوانی برخوردار است و برای نیازمندان ضروری است که مناسب ترین تراکم را فراهم آورند. رشد شهرهای بزرگ و وجود خدمات و فرصت های شغلی و در نتیجه هجوم جمعیت از طریق مهاجرت به شهرها و افزایش جمعیت آن باعث بالا رفتن تراکم آپارتمان ها شده است. به سبب بالا رفتن تراکم در یک محله، مشکلات زیستی متعددی از لحاظ بصری و آسایشی به وجود می آید. در پژوهش حاضر علاوه بر مطالعاتی در باب تراکم مطلوب، برای بررسی بیشتر آپارتمان های کوچه سپیدار دوم در کوی فیروز شهر تبریز را انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. در سرتاسر این محله تمام ۲۰-۳۰ واحد موجود آپارتمان ها ۵ تا ۶ طبقه بوده و محله با دو دیوار جنوبی و شمالی بسته شده است که ساکنان محله در این باب اضهار نارضایتی می کنند. مسئله نارضایتی در این تحقیق از ابعاد مختلف سنجیده می شود تا نتیجه بخشی کامل و راهکارهایی مناسب با توجه به همه ی ابعاد در کنار هم ارائه شود؛ بدلیل یک بعدی نبودن مسئله نارضایتی، با مطالعات کتابخانه ای و مطالعات میدانی و مصاحبه با ساکنین محل برای کاستن نارضایتی افراد و بهبود روند نتیجه گیری، پژوهش محله مورد نظر در ابعاد نبود فضای سبز، عدم مطابقت نماها و زیبایی بصری، دید و منظر نامناسب بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

رضایت سکونتی ، تراکم بالا ، فضای سبز ، جداره های ساختمانی ، زیبایی بصری