طراحی داخلی کانون توان جویان ویژه اوتیسم با رویکرد پرورش استعداد

طبق آمارهای سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۳ بدون در نظر گرفتن جنبه های جغرافیایی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از هر ۳۶ نفر یک فرد به بیماری اوتیسم مبتلا می باشد. معماری به عنوان یک حرفه و هنر مسئول است تا فضاهایی را ایجاد کند که با انواع نیازهای استفاده کنندگان سازگار باشد. در این میان نیاز افراد خاص نباید از این امر مستثنی باشد. علیرغم افزایش بالای بیماری اوتیسم، هنوز راهبردهای طراحی معماری برای برآوردن نیازهای این گروه به صورت ویژه رسیدگی و بررسی نشده است. مسئله آموزش و پرورش این گروه از توان جویان از اهداف والای یک جامعه ایده آل است. از آنجایی که فرآیند رشد در محیط بوقوع می پیوندد، به وضوح معماران نقش مهمی در طراحی فضایی خلاقانه و اثرگذار دارند. توجه به رفتار و کردار و واکنش افراد به شرایط و محیط پیرامون، مطالعه و بررسی روحیات و رفتارشان در مراحل رشد و شکوفایی در سنین کم می تواند به راه حلی برای خلق فضای معماری شده اثرگذار باشد. هدف این پژوهش این است که با نشان دادن تاثیر عناصر طراحی داخلی بر رفتار افراد اوتیسم و با در نظر گرفتن ملاحظات خاص طراحی تصمیم به بیان راهکارهایی مناسب برای محیط آموزشی و حتی درمانی و آگاه کردن صاحب نظران و اطرافیان و بالاخص معماران در جهت شناخت و توجه به آنان به امید بهبود و آرامش این عزیزان در محیط استاندارد و طراحی شده ویژه باشد.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، طراحی داخلی ، استعدادیابی ، کانون توان جویان