بررسی تاثیر استفاده از تکنولوژی آموزشی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از تکنولوژی آموزشی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان مقطع ابتدایی استان کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی استان کرمانشاه بود که با توجه به گستردگی، جامعه نمونه ای به تعداد ۱۲۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد درگیری تحصیلی، پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه و پرسشنامه محقق ساخته بهره گیری از تکنولوژی آموزشی بودند. روایی پرسشنامه ها از طریق نظر خبرگان و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS در دو سطح تحلیل توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و تحلیل استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی بررسی شدند. نتایج نشان داد که بین استفاده از تکنولوژی آموزشی و درگیری تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین استفاده از تکنولوژی آموزشی با احساس تعلق به مدرسه نیز رابطه مثبت و معناداری داشت. تحلیل رگرسیون نشان داد که استفاده از تکنولوژی آموزشی پیش بینی کننده قوی درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه است که به ترتیب ۳۸ و ۳۴ درصد از تغییرات این متغیرها را تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، درگیری تحصیلی ، احساس تعلق به مدرسه