تاثیر برنامه های تلویزیونی دیداری و شنیداری مقطع ابتدایی بر آموزش از نظر معلمان - والدین و دانش آموزان پایه ششم منطقه یک تا چهار شهر اهواز

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر بخشی برنامه های تلویزیونی دیداری و شنیداری در مقطع ابتدایی از دیدگاه معلمان والدین و دانش آموزان شهر اهواز به اجرا درآمده است. جامعه آماری این تحقیق شامل ۵۲۷۴ نفر از دانش آموزان، ابتدایی معلمان و والدین در چهار ناحیه (۱، ۲، ۳ و ۴ شهر اهواز) بوده است که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۱۶۱ معلم، ۳۵۹ دانش آموز و ۳۷۰ والد به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. روش نمونه گیری به صورت طبقه ای و سهمیه ای تصادفی انجام گرفته و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اثر بخشی برنامه های تلویزیونی بوده است. برای تحلیل داده ها از تحلیل عاملی تاییدی با نرم افزار ۲۶ SpSS، آزمون t تک نمونه ای و تحلیل واریانس یک طرفه استفاده گردید. نتایج آزمون t تک نمونه ای نشان داد که اثر بخشی آموزش تلویزیونی دیداری و شنیداری در مقطع ابتدایی از دیدگاه معلمان ضعیف ارزیابی شده است. همچنین یافته ها بیانگر آن است که از دیدگاه والدین در میان سطوح مختلف اثربخشی خیلی ضعیف، ضعیف، متوسط، خوب و خیلی خوب تفاوت وجود داشته و در مجموع اثربخشی این نوع آموزشها از نظر آنان ضعیف بوده است. در مقابل از دیدگاه دانش آموزان، اثر بخشی آموزش تلویزیونی در سطح متوسط قرار دارد. افزون بر این، نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین دیدگاه والدین و معلمان در رابطه با تاثیرگذاری برنامه های تلویزیونی ابتدایی در شهر اهواز تفاوت معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

برنامههای تلویزیونی ، دیداری شنیداری ، معلمان ، والدین ، دانش آموزان ، شهر اهواز