نقش ناگویی هیجانی در تجربه اضطراب امتحان پیامدها برای آموزش و یادگیری

ناگویی هیجانی (Alexithymia) به عنوان یکی از سازه های مهم روان شناختی به ناتوانی فرد در شناسایی توصیف و ابراز هیجان ها اشاره دارد و در سالهای اخیر توجه پژوهشگران حوزه روان شناسی تربیتی را به خود جلب کرده است. مطالعات نشان می دهد که وجود ناگویی هیجانی می تواند منجر به افزایش مشکلات هیجانی و شناختی شود و زمینه ساز بروز اضطراب در موقعیت های مختلف از جمله امتحان گردد. از آنجا که اضطراب امتحان یکی از عوامل بازدارنده مهم در عملکرد تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان محسوب می شود، بررسی ارتباط میان ناگویی هیجانی و اضطراب امتحان اهمیت فراوانی دارد. مقاله حاضر به صورت مروری به واکاوی مطالعات انجام شده در این زمینه پرداخته و نشان می دهد که ناگویی هیجانی نه تنها با افزایش تجربه اضطراب امتحان همبستگی دارد، بلکه می تواند به طور غیرمستقیم بر کیفیت یادگیری، انگیزش تحصیلی و پیشرفت آموزشی نیز تاثیر بگذارد. بر اساس مرور پژوهش های پیشین، افرادی در تنظیم و بیان هیجان های خود با مشکل مواجه اند، بیشتر در معرض واکنش های منفی هیجانی در شرایط امتحان قرار می گیرند و این امر باعث کاهش تمرکز، افت عملکرد تحصیلی و احساس ناکارآمدی می شود. این یافته ها پیامدهای مهمی برای نظام آموزشی دارد؛ به گونه ای که طراحی مداخلات روان شناختی آموزش مهارت های تنظیم هیجان و ارتقای سواد هیجانی می تواند به کاهش اضطراب امتحان و بهبود کیفیت یادگیری منجر گردد.

کلیدواژه ها:

ناگویی ، هیجانی اضطراب ، امتحان ، تنظیم ، هیجان ، روان شناسی تربیتی ، یادگیری