بررسی تاثیر آموزش ترکیبی (حضوری + آنلاین) بر تاب آوری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش ترکیبی شامل شیوه حضوری و آنلاین بر تاب آوری تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی انجام شد. نوع پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنان تعداد ۶۰ نفر دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش ترکیبی متشکل از آموزش حضوری و آنلاین قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل تنها آموزش سنتی مدرسه را دریافت کردند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه تاب آوری تحصیلی ساموئلز ۲۰۰۴ و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی بوفارد و همکاران ۱۹۹۵ ویژه دانش آموزان بود. دادههای گردآوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش ترکیبی تاثیر معناداری بر ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان داشته است (p<۰.۰۵). همچنین آموزش ترکیبی موجب افزایش معنادار خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان گردید (p<۰.۰۱). علاوه بر این، یافته ها حاکی از آن بود که دانش آموزانی که در برنامه آموزش ترکیبی مشارکت کردند، در مقایسه با همتایان خود در گروه کنترل، توانستند سطح بالاتری از مهارتهای مقابله با چالشهای تحصیلی و مدیریت یادگیری فردی نشان دهند.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی حضوری ، آموزش ترکیبی آنلاین ، تاب آوری تحصیلی ، خودتنظیمی تحصیلی