ادبیات و تاثیر آن بر سلامت روان

در روان شناسی وقتی فردی می خواهد آرامش یابد دست به قلم می برد و از مشکلات، ناراحتی ها و اندوه های درونی خود می نویسد تا آنها را کاهش دهد. خواندن این آثار اگرچه ذهن را متاثر می کند، در هنگام آفرینش اثر به پدید آورنده آن آرامش می بخشد. آن چه در ادبیات آن را حدیث نفس می نامیم، در واقع بازتاب مستقیم روح است که نشان می دهد گوینده در چه وضعیتی به سر می برده است. در روان شناسی این گونه سخنان را اعتراف شخصی و در مواردی فرافکنی می گویند. ادبیات از احساس و خیال سرچشمه می گیرد و در روان آدمی ریشه دارد، پس محتوای آن همانند ذهن و روان گوینده است. از کوزه همان برون تراود که در اوست. اگر گوینده فردی متعالی باشد، بی شک سخن او هم نشانی از وارستگی دارد و می تواند موجب رشد و تعالی دیگران شود. ادبیات درمانی و نقش آن در اصلاح اختلالات فردی و اجتماعی از دیر باز وجود داشته و امروزه ضرورت آن بارزتر است.

کلیدواژه ها:

ادبیات ، فارسی ، رفتار ، روانشناسی ، شعر ، درمانجو ، درمانگر ، روان شناسی