نقش هوش هیجانی در تاب آوری دانش آموزان

هدف این مقاله مروری بررسی و تحلیل علمی رابطه بین هوش هیجانی و تاب آوری در افراد مختلف. هوش هیجانی، به توانایی شناسایی، درک، تنظیم و استفاده بهینه از هیجانات در خود و دیگران اطلاق می شود و تاب آوری ظرفیت فرد برای بازگشت به تعادل روانی در مواجهه با فشارها و استرس هاست. در این مطالعه پژوهش های داخلی و خارجی منتشر شده در حوزه های روانشناسی و علوم تربیتی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که هوش هیجانی به طور مستقیم و مثبت با تاب آوری مرتبط است و مولفه های آن شامل، خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش همدلی و مهارت های اجتماعی نقش مهمی در ارتقای تاب آوری ایفا می کنند. همچنین شواهد علمی بیانگر آن است که هوش هیجانی می تواند به عنوان متغیر میانجی اثر عوامل استرس زا را کاهش داده و اثر منابع حمایتی مانند حمایت اجتماعی و خودکارآمدی را تقویت نماید. نتایج پژوهش های فارسی و بین المللی همسو هستند و ضرورت آموزش و ارتقای مهارت های هوش هیجانی به ویژه در محیط های آموزشی و سازمانی را تایید می کنند. بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی بر پایه هوش هیجانی طراحی شوند تا تاب آوری و سلامت روانی افراد افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری ، خود تنظیمی