بازاندیشی در آموزش ریاضی نقش تعامل اجتماعی و زمینه فرهنگی

هدف از این مطالعه بررسی بازاندیشی در آموزش ریاضی نقش تعامل اجتماعی و زمینه فرهنگی است تا بفهمیم چگونه این شیوه ها می توانند با پیوند دادن محتوای ریاضی به زندگی روزمره و واقعیت اجتماعی به یادگیری دانش آموزان کمک کنند. این تحقیق بر اساس نظریه های ساختارگرایی اجتماعی و تعامل گرایی در آموزش ریاضی با گفتگوهایی در لو ویگوتسکی که از تحلیل رابطه بین ریاضیات و زمینه های اجتماعی پشتیبانی می کنند انجام شده و اهمیت آموزش مبتنی بر زمینه را برجسته می کند. این یک بررسی ادبیات مبتنی بر تحلیل تولیدات دانشگاهی است که در مورد شیوه های اجتماعی آموزشی در آموزش ریاضی بحث می کنند مقالات، پایان نامه ها و کتاب های منتشر شده در ده سال گذشته با استفاده از پایگاه های داده دانشگاهی شناخته شده مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که گنجاندن شیوه های اجتماعی در آموزش ریاضی درک محتوا را افزایش می دهد، تفکر انتقادی را تحریک می کند و مشارکت دانش آموزان را افزایش می دهد. با این حال چالش هایی مانند آموزش معلمان و مقاومت در برابر تغییرات روش شناختی برجسته شده اند. تحقیق به بحث در مورد استراتژی های آموزشی نوآورانه کمک می کند و بینش هایی را برای مربیانی که مایل به اجرای روش های مبتنی بر زمینه و معنادارتر در آموزش ریاضی هستند، فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، شیوه های اجتماعی ، یادگیری معنادار ، آموزش مبتنی بر بافت ، آموزش معلمان