اقدام پژوهی چگونه توانستم مشکل کم رویی و عدم اعتماد به نفس یکی از دانش آموزان را برطرف کنم ؟

بسیاری از دانش آموزانی که در مقایسه با همکلاسیهای خود در کلاس فعال نیستند از نظر آموزشی و اجتماعی رفتار مناسبی دارند، اما نسبت به سایرین آرامتر بوده و تمایلی به همکاری با دیگران نشان نمیدهند برخی از این دانش آموزان در درجات مختلف با مشکل خجالت یا گوشه گیری مواجه اند و تعداد کمی از آنها ممکن است به سمت اختلالات جدیتری مانند اسکیزوفرنی پیش بروند. این مقاله به بررسی وضعیت این دو گروه از دانش آموزان می پردازد؛ آنهایی که معمولا به عنوان دانش آموزان کم رو با اعتماد به نفس پایین و نگران از نظر اجتماعی یا گوشه گیر کسانی که پاسخگو نیستند تمایلی به برقراری ارتباط ندارند و خیالباف (هستند شناخته میشوند همان طور که میدانیم در شرایطی که انتظارات اجتماعی جدید و مبهم وجود دارد خجالت کشیدن تا حدی طبیعی است. اما وقتی خجالت به یک مشکل تبدیل میشود که به موقعیت خاصی وابسته نبوده و به انتخاب فرد برمیگردد به طوری که برچسب خجالتی بر او زده شود. به ویژه زمانی که فرد این برچسب را بپذیرد و درونی ،کند ممکن است الگوی خجالت در او شکل بگیرد و علائمی مانند عدم اعتماد به نفس در مواجهه با موقعیتهای اجتماعی و ناراحتی از حضور در جمع دیگران بروز کند امسال نیز در کلاس متوسطه ام در آموزشگاه با نمونه ای از این دانش آموزان کمرو و خجالتی روبرو شدم.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، کم رو ، خجالت ، اعتماد به نفس ، گوشه گیری ، اختلالات اجتماعی