تاثیر بازی درمانی بر کاهش انزوای اجتماعی در دانش آموزان دختر پایه اول شهر آغاجاری

هدف این پژوهش تاثیر بازی درمانی بر کاهش انزوای اجتماعی در دانش آموزان دختر پایه اول شهر آغاجاری بود. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه اول شهر آغاجاری که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند ۳۰ نفر از دانش آموزان که نمره بالاتری در انزوای اجتماعی راسل و همکاران (۱۹۹۸) و کسب کردند به عنوان نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و در ۲ گروه آزمایش ۱۵) (نفر و کنترل (۱۵) نفر با روش تصادفی ساده انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه مهارتهای اجتماعی ایندر بیتزن وفوستر (۱۹۹۲) جمع آوری گردید برای تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کوواریانس یک راهه استفاده شد. نتایج نشان دادند بازی درمانی بر کاهش انزوا اجتماعی دانش آموزان ابتدایی موثر است.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی درمانی ، انزوای اجتماعی دانش آموزان