تحلیل نقش بازخورد اصلاحی در یادگیری مفهومی

در دنیای پیچیده ی آموزش، امروز مسئله ی کیفیت یادگیری دیگر صرفا به انتقال اطلاعات محدود نمی شود بلکه به عمق پایداری و قابلیت انتقال دانش نیز توجه می شود. یادگیری مفهومی به عنوان یکی از مولفه های بنیادین آموزش موثر ناظر بر فرآیندی است که در آن فراگیران فراتر از حفظ صرف، اطلاعات به درک ساختارهای معنایی، روابط بین مفاهیم و کاربردهای آنها در موقعیتهای نوین دست می یابند. این نوع یادگیری پیش نیاز حیاتی برای پرورش تفکر انتقادی، حل مسئله و خلاقیت است که در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و اسناد بالادستی چون بیانیه گام دوم انقلاب نیز بر آن تاکید شده است. در این میان یکی از عوامل تاثیرگذار بر ارتقای یادگیری مفهومی بازخورد اصلاحی است؛ فرآیندی که طی آن یادگیرنده در حین یا پس از انجام یک فعالیت آموزشی اطلاعاتی درباره خطاها یا کاستیهای خود دریافت می کند و در نتیجه، قادر به اصلاح یا بازسازی دانش خود می شود. بازخورد اصلاحی نه تنها به ارتقای دقت عملکرد کمک می کند بلکه ابزاری کلیدی در جهت شفاف سازی درک مفاهیم و تثبیت آنها در حافظه بلندمدت محسوب می شود. در واقع چنین بازخوردی می تواند به منزله یک مکانیسم تنظیمگر یادگیری ایفای نقش کند و با فعال سازی پردازش های شناختی در ذهن، فراگیر موجب تعمیق یادگیری گردد.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، اصلاحی ، یادگیری مفهومی ، آموزش ، زبان ، بازخورد دیجیتال ، سبک شناختی ، خودکارآمدی