نقش هدفمداری در فعالیت بدنی و خودگفتاری خودکار در اجرای روان ورزشی دانش آموزان پایه های پنجم و ششم ابتدایی شهر سندرک

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش هدفمداری در فعالیت بدنی و خودگفتاری خودکار در اجرای روان ورزشی پایه های پنجم و ششم ابتدایی شهر سندرک طراحی شد. جامعه هدف دانش آموزان پسر پایههای پنجم و ششم ابتدای شهر سندرک در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ بود. با توجه به آمار اعلام شده از سوی اداره آموزش و پرورش شهر سندرک در این شهر حدود ۴۰۶ نفر دانش آموز پسر پایه های پنجم و ششم مشغول به تحصیل بودند. با توجه به رویکرد کمی این مطالعه روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای به همراه جدول مورگان به عنوان چارچوبی علمی برای تعیین حجم نمونه برگزیده شد. بر این اساس حجم نمونهای معادل ۱۹۷ نفر محاسبه گردید اما به منظور افزایش اعتبار و دقت ،پژوهش این تعداد به ۲۰۰ نفر ارتقا یافت دادههای مورد نظر با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شامل پرسشنامه هدفمداری در فعالیت بدنی پتریک و مارکلند (۲۰۰۸) پرسشنامه سنجش اجرای روان جکسون و مارش (۱۹۹۶)، پرسشنامه خودگفتاری خودکار ورزشکاران نیکوس زوربانوس و همکاران (۲۰۰۹) گردآوری شدند و در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفتند تجزیه و تحلیل دادهها توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. یافتههای پژوهش نشان داد که بین هدفمداری در فعالیت بدنی و خودگفتاری خودکار (۰/۰۱>p) بین هدفمداری در فعالیت بدنی و اجرای روان فعالیت های ورزشی (۰/۰۵>p)و بین خودگفتاری خودکار و اجرای روان فعالیتهای ورزشی ارتباط معناداری وجود دارد (۰/۰۱>p). بنابراین بین هدفمداری و خودگفتاری خودکار در اجرای روان فعالیتهای بدنی در دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی رابطه معناداری وجود دارد (۰/۰۵>p).

کلیدواژه ها:

هدفمداری در فعالیت بدنی ، اجرای روان ورزشی ، خودگفتاری خودکار ، دانش آموزان