نقش کلاس درس واژگون و یادگیری سیار در تعمیق یادگیری دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بافق

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کلاس درس واژگون و یادگیری سیار در تعمیق یادگیری دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بافق انجام گرفت. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود که جامعه آماری آن را تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان بافق به تعداد ۸۲۱ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل داد که از بین آنها تعداد ۲۴۰ نفر به صورت در دسترس و انتخاب شدند و پرسشنامه ادراک از آموزش واژگون برگمن و سامز (۲۰۱۳)، پرسشنامه یادگیری سیار خسروی و همکاران (۱۳۹۳)، پرسشنامه رویکردها و مهارتهای یادگیری دانش آموزان انتویستیل و همکاران (۲۰۰۷) را به صورت اینترنتی تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه گام به گام در SPSS انجام شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که ارتباط مثبت و معنی داری بین تمام مولفه های کلاس درس واژگون (انعطاف پذیری، محتوا فرهنگ یادگیری، محتوای آگاهانه و تدریس) و یادگیری سیار (بعد اجتماعی، بعد تعاملی، بعد قابلیت استفاده از وسیله) با تعمیق یادگیری وجود داشت. نتایج رگرسیون نیز نشان داد که محتوای آگاهانه تدریس، حرفه ای، انعطاف پذیری محتوا، فرهنگ یادگیری، بعد اجتماعی، بعد یادگیرنده و بعد قابلیت استفاده از وسیله به ترتیب با ۰/۳۵، ۰/۳۵، ۰/۳۵، ۰/۳۱، و ۰/۴۴، ۰/۳۶ و ۰/۲۴ قادر به پیش بینی تعمیق یادگیری شرکت کنندگان پژوهش بودند. طبق یافته های به دست آمده می توان گفت که کلاس درس واژگون و یادگیری سیار از عوامل مهم در تعمیق یادگیری دانش آموزان هستند؛ بنابراین باید در برنامه های آموزش و پرورش توجه بیشتری به این متغیرها شود.

کلیدواژه ها:

تعمیق یادگیری ، کلاس درس واژگون ، یادگیری سیار