ارائه الگوی ساختاری بین رهبری کوانتومی و عملکرد نوآوری با نقش میانجی توانمندسازی ساختاری از دیدگاه مدیران مدارس متوسطه دوم نورآباد ممسنی

هدف از این مطالعه ارائه الگوی ساختاری بین رهبری کوانتومی و عملکرد نوآوری با نقش میانجی توانمندسازی ساختاری از دیدگاه مدیران مدارس متوسطه دوم نورآباد ممسنی بوده است. این تحقیق بر حسب هدف کاربردی؛ از نظر ماهیت و روش توصیفی از نوع همبستگی و از لحاظ زمانی مقطعی بود. جامعه آماری در مطالعه حاضر کلیه مدیران و معاونین مدارس متوسطه شهرستان ممسنی (۶۳ نفر) و بر اساس جدول مورگان حجم نمونه آماری ۵۵ نفر در نظر گرفته شد و روش نمونه گیری طبقه ای بود. برای گردآوری اطلاعات تحقیق از سه پرسشنامه رهبری کوانتومی عظیمی (۱۳۹۰)، عملکرد نوآوری اسماعیل و همکاران (۲۰۰۲) و توانمندسازی ساختاری حسینی (۱۳۹۴) استفاده شد. از آزمونهای همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و همچنین نرم افزارهای SPSS و AMOOS برای بررسی فرضیات پژوهش استفاده شده است. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین رهبری کوانتومی، توانمندسازی ساختاری و عملکرد نوآوری رابطه معناداری وجود دارد. در نهایت، نتایج آزمون تحلیل مسیر نشان داد که توانمندسازی ساختاری در رابطه بین رهبری کوانتومی و عملکرد نوآوری در بین مدیران مدارس متوسطه دوم شهرستان ممسنی نقش واسطه ای دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری کوانتومی ، عملکرد ، نوآوری ، توانمندسازی ساختاری