اقدام پژوهی: چگونه توانستیم با تشکیل گروههای پژوهشی، کوچک انگیزه ی یادگیری فعال دانش آموزان را افزایش دهیم؟

مسئله ی اصلی این اقدام پژوهی کاهش انگیزه ی یادگیری فعال در میان دانش آموزان چهار مدرسه در مقاطع ابتدایی و متوسطه بود؛ مسئله ای که به شکل انفعال در فعالیتهای گروهی وابستگی به معلم و کم توجهی به پژوهش بروز یافته بود. آزمودنیها شامل ۳۰ دانش آموز دبیرستان دخترانه حضرت زهرا (اصفهان)، ۴۵ دانش آموز دبستان امید آینده البرز ناحیه (۲)، ۲۸ دانش آموز دبیرستان یادگار امام البرز، ناحیه (۳ و ۴۰ دانش آموز دبیرستان جهان تربیت تهران منطقه (۱۰ .بودند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه ی معتبر انگیزش تحصیلی والرند بومی سازی شده در ایران مشاهدهی، کلاسی مصاحبه های نیمه ساختار یافته با دانش آموزان، همکاران، مدیران و والدین و تحلیل محصولات کلاسی استفاده شد. در مرحله نخست شواهد دادهها نشان داد سطح انگیزش در حد متوسط-پایین است. سپس با طراحی و اجرای راهکار تشکیل گروههای پژوهشی کوچک با تقسیم نقش همراه با تکالیف پژوهشی کوتاه، بازخورد ساختاریافته مشارکت والدین و استفاده از فناوری طی یک دوره ی هشت هفته ای تغییرات به تدریج مشاهده شد. در مرحله ی دوم شواهد، نتایج پرسشنامه و تحلیل داده ها نشان داد میانگین انگیزش به سطح متوسط روبه خوب ارتقا یافته محصولات کلاسی خلاق تر شده. بازخورد دانش آموزان والدین و مدیران نیز موید تغییرات مثبت بوده است. داده ها در هر دو مرحله با جدول و نمودار شش پرسشه (۶W) تحلیل و مقایسه گردید که نشان دهنده ی مسیر روشن از وضع موجود به وضع مطلوب بود. بنابراین در پاسخ به سه پرسش اصلی: چه بود؟ مسئله ی بی انگیزگی در یادگیری فعال؛ چه کردم؟ طراحی و اجرای گروههای پژوهشی کوچک؛ و «چه شد؟» افزایش

کلیدواژه ها:

گروههای پژوهشی ، انگیزه یادگیری ، فعالیتهای گروهی ، پژوهش ، انگیزش تحصیلی