بررسی تاثیر شبکههای اجتماعی آموزشی بر خودکارآمدی و مشارکت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شبکه های اجتماعی آموزشی بر خودکارآمدی و مشارکت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر زنجان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی مدارس دولتی ناحیه ۱ آموزش و پرورش زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که از میان آنها ۶۰ دانش آموز (۳۰ دختر و ۳۰ پسر) با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته (۱۶ جلسه ۴۵ دقیقه ای) از شبکه اجتماعی آموزشی شاد استفاده کردند، در حالی که گروه کنترل آموزش های معمول را دریافت نمودند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (۱۹۹۹) با پایایی ۰/۸۷ و پرسشنامه مشارکت تحصیلی ریو و تسنگ (۲۰۱۱) با پایایی ۰/۹۱ بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد استفاده از شبکه اجتماعی آموزشی شاد تاثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی (p < ۰/۰۱, η۲ = ۰/۵۹) و مشارکت تحصیلی (p < ۰/۰۰۳) داشته است. بیشترین تاثیر مداخله بر بعد عاطفی مشارکت تحصیلی مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

شبکههای اجتماعی آموزشی ، خودکارآمدی ، مشارکت تحصیلی