آموزش مهارتهای تاب آوری به کودکان از طریق روایت درمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارتهای تاب آوری به کودکان از طریق روش روایت درمانی انجام شده است. تاب آوری یکی از مهمترین مهارتهای زندگی است که به کودکان کمک می کند در مواجهه با مشکلات، ناکامی ها و چالش های روزمره بتوانند سازگاری بیشتری نشان دهند و از سلامت روانی و هیجانی بالاتری برخوردار شوند. از سوی دیگر، روایت درمانی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در روان شناسی و مشاوره، بستری مناسب برای بازگویی تجربیات، فردی بازتعریف هویت و ایجاد نگرش مثبت نسبت به خود و جهان فراهم می آورد. ترکیب این دو مفهوم یعنی تاب آوری و روایت درمانی می تواند در شکل گیری توانایی های روانی اجتماعی کودکان نقشی کلیدی ایفا کند و آنان را برای مدیریت، هیجانات، تصمیم گیری صحیح و مقابله با بحران ها آماده سازد. در این پژوهش تلاش شده است تا ضمن بررسی ادبیات نظری مربوط به تاب آوری و روایت درمانی، تاثیر آموزش مهارتهای تاب آوری از طریق داستان گویی و فعالیت های مبتنی بر روایت در بهبود مهارتهای هیجانی، شناختی و اجتماعی کودکان تبیین شود. به ویژه در دوران کودکی که شخصیت فرد در حال شکل گیری است، آموزش غیرمستقیم و خلاقانه از طریق روایت امکان یادگیری عمیق تر و پایدارتر را فراهم می سازد. همچنین به نقش روایت ها در کمک به کودکان برای معنا دادن به تجربیات ناخوشایند، کاهش اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و ارتقای مهارتهای ارتباطی پرداخته شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که بهره گیری از روایت درمانی در آموزش مهارتهای تاب آوری می تواند منجر به افزایش خودکارآمدی، ارتقای مهارتهای حل مسئله، بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش آسیب پذیری روانی در کودکان شود. از سوی دیگر، این روش به مربیان و والدین امکان می دهد با استفاده از ابزارهای ساده و در دسترس مانند قصه گویی، بازی های داستانی و تمرین های خلاقانه، فضای آموزشی و تربیتی موثرتری برای کودکان ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، روایت درمانی ، کودکان ، آموزش مهارتهای زندگی ، سلامت روان