رابطه بین کیفیت تدریس معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان شوشتر در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر رابطه بین کیفیت تدریس معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان شوشتر در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نوع پژوهش حاضر به شیوه-توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان شوشتر می باشد. نمونه ای به حجم ۱۲۵ نفر از معلمان به روش نمونه گیری سرشماری و تعداد ۳۷۰ نفر از دانش آموزان دختر متوسطه شهرستان شوشتر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد جهت گرداوری داده های پژوهش از پرسشنامه کیفیت تدریس سراج (۲۰۰۲) و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۰) استفاده شد. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شد. یافته ها نشان داد داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد نمره کل کیفیت تدریس معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار را نشان داد. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که ۲۳/۸ درصد از واریانس متغیر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان توسط کیفیت تدریس معلمان و مولفه های آن تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت ، تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان