مقایسه تاثیر بازخورد توصیفی و بازخورد نمره ای بر انگیزه و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی و متوسطه اول استان گلستان

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر بازخورد توصیفی و نمره ای بر انگیزه و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی و متوسطه اول استان گلستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل ۵۶۰ دانش آموز از ۱۶ مدرسه در مناطق مختلف استان بود که به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای استاندارد انگیزه تحصیلی و خودکارآمدی به همراه چک لیستهای محقق ساخته برای ثبت بازخوردها بود. نتایج پژوهش نشان داد بازخورد توصیفی به طور معناداری (p۰/۰۰۱ موثرتر از بازخورد نمره ای عمل کرده است. میانگین افزایش انگیزه تحصیلی در گروه آزمایش ۱۲/۵ نمره و خودکارآمدی تحصیلی ۱۳/۸ نمره بود در حالی که این ارقام در گروه کنترل به ترتیب و ۳/۱ نمره بود تاثیر بازخورد توصیفی در مقطع ابتدایی و در بین دانش آموزان دختر چشمگیرتر بود همچنین بیش از ۸۰ معلمان و دانش آموزان بازخورد توصیفی را ترجیح دادند که نشان دهنده پذیرش بالای این روش در جامعه آموزشی استان است. یافته های این پژوهش بر ضرورت گسترش استفاده از بازخوردهای توصیفی در نظام آموزشی استان گلستان تاکید دارد. پیشنهاد میشود برنامه های آموزشی مستمر برای معلمان در زمینه مهارتهای بازخورددهی کیفی طراحی شود و راهنمای عملی متناسب با هر مقطع تحصیلی تهیه گردد همچنین ایجاد سیستم نظارتی برای تضمین کیفیت بازخوردها و جلب مشارکت والدین میتواند به اجرای موفقیت آمیز این طرح کمک کند این تغییر میتواند به بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان در سطح استان منجر شود.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی بازخورد ، نمره ای ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان ، ابتدایی دانش آموزان متوسطه اول