نقش روشهای تعاملی در تدریس شعر فارسی در دانشگاهها

کارگاههای نقد ادبی به عنوان یکی از روشهای آموزشی فعال و مشارکتی جایگاهی ویژه در فرآیند یادگیری دانشجویان رشته های ادبیات و زبان فارسی دارند و می توانند بستری مناسب برای ارتقای توانایی تحلیل تفکر انتقادی و مهارتهای زبانی آنان فراهم آورند. این مقاله مروری با هدف تحلیل اثربخشی کارگاههای نقد ادبی در تقویت مهارتهای دانشجویان به بررسی مبانی نظری رویکردهای آموزشی، و نتایج پژوهشهای پیشین در این حوزه پرداخته است. مرور ادبیات موضوع نشان می دهد که مشارکت فعال دانشجویان در جلسات نقد، علاوه بر افزایش توانایی درک و تفسیر آثار ادبی منجر به رشد مهارتهای نگارش، تحلیلی ارتقای قدرت استدلال، و تقویت خلاقیت می شود. همچنین تعامل سازنده میان استاد و دانشجو و تبادل دیدگاه ها در این کارگاهها، موجب بهبود اعتماد به نفس و توانایی ارائه شفاهی می گردد یافته های مرور شده بیانگر آن است که بهره گیری از رویکردهای نوین تدریس استفاده از آثار متنوع و طرح مباحث چندجانبه در کارگاه های نقد، ادبی می تواند بیشترین تاثیر را بر توسعه مهارتهای علمی و حرفه ای دانشجویان داشته باشد. در نهایت، مقاله حاضر بر اهمیت طراحی و اجرای کارگاههای نقد ادبی با ساختار منسجم اهداف مشخص و ارزیابی مستمر تاکید می کند تا ضمن بهبود کیفیت، آموزش زمینه ساز پرورش نسل منتقد و خلاق در عرصه ادبیات شود.

کلیدواژه ها:

کارگاه نقد ادبی ، مهارتهای دانشجویان ، تفکر انتقادی ، تحلیل آثار ادبی ، آموزش فعال