مدل سازی مدیریت پروتکل های ایمن برای بازگشایی مدارس در دوران پاندمی ویروس های جدید و تاثیر آن بر دوران پسا-پاندمی

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی مدیریت پروتکل های ایمن جهت بازگشایی مدارس در دوران پاندمی ویروس های جدید و بررسی تاثیر آن بر دوره پسا پاندمی انجام شده است. با تمرکز بر نقش کلیدی مدارس در سلامت روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان، تحقیق نشان می دهد که تعطیلی مدارس علاوه بر اختلال آموزشی، منجر به پیامدهای منفی روانی، اجتماعی و اقتصادی می شود. یافته ها تاکید می کنند که کودکان خردسال نقش کمتری در انتقال بیماری دارند و بازگشایی تدریجی و هدفمند مدارس، به ویژه مدارس ابتدایی، با رعایت دقیق پروتکل های بهداشتی، می تواند مانع از تبدیل بحران آموزشی به فاجعه نسلی شود. در بخش کیفی تحقیق، از طریق مصاحبه با صاحب نظران، ۳۰ کد اولیه استخراج و در ۶ مقوله اصلی دسته بندی شد: برنامه های پیشگیری، سلامت روانی، کمک های مالی و اعتباری، مسائل آموزشی، تهیه امکانات، و فعالیت های فرهنگی هنری. در ادامه، از روش دلفی فازی برای تایید شاخص ها استفاده و ۳۰ شاخص نهایی در چارچوب تحلیل عاملی تایید شدند. مدل نهایی توانست ۶۸ درصد از واریانس متغیرها را تبیین کند. نتایج مدلسازی نشان داد در صورت رعایت پروتکل های بهداشتی، بازگشایی مدارس باعث افزایش شدید در شیوع بیماری نخواهد شد. در عین حال، اجرای برنامه های حمایتی آموزشی و روانی، به ویژه برای دانش آموزان بی بضاعت و دارای نیازهای ویژه، در کنترل آثار منفی پاندمی و تسهیل بازگشت به مدرسه در دوران پسا پاندمی ضروری است. این مدل می تواند پایه ای برای برنامه ریزی استراتژیک در مواجهه با بحران های مشابه آینده باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت پروتکل های ایمن ، دوران پاندمی ، ویروس های جدید ، دوران پسا-پاندمی