عوامل موثر در تقویت پیوندهای اقتصادی بر اساس ظرفیت های محلی در مناطق روستایی (مورد مطالعه بخش رضویه شهرستان مشهد)

توسعه فعالیتهای اقتصادی و تنوع فعالیتهای تولیدی مناطق روستایی سبب افزایش میزان سرمایه گذاری، تولید در سطح روستاها و در نهایت پایداری اقتصاد روستایی می گردد. تحقیق حاضر به تحلیل پیوندهای اقتصادی در بخشهای کشاورزی، صنعت و خدمات با بهره گیری از ظرفیت های موجود پرداخته است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و از نوع کاربردی بشمار می رود. جهت گردآوری اطلاعات از مطالعات کتابخانه ای و پیمایشی استفاده شده است. جامعه آماری شامل سرپرستان خانوار روستایی در ۱۸ روستای بخش رضویه با ۳۰۳ نفر و نظرات ۲۶ کارشناس منطقه مورد پرسشگری قرار گرفت. جهت تجزیه تحلیل از نرم افزار, spss, smart (PLS)و GIS استفاده شد. نتایج نشان می دهد که ظرفیتهای عمومی و اقتصادی با توجه به ارزیابی شاخصها در وضعیت مطلوبی قرار نگرفته اند. جهت تحلیل پیوندهای اقتصادی بر اساس ظرفیتهای محلی از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و توکی استفاده شد. نتایج بررسی اختلاف روابط دو میانگین بین سه سطح از ظرفیت ها در رابطه با پیوندهای اقتصادی نشان داد که ظرفیت های عمومی زیاد، نقشی در غنای پیوندهای اقتصادی نداشته است. در حالیکه ظرفیت های اقتصادی زیاد، سبب پیوندهای اقتصادی قوی تری شده است. به منظور سنجش میزان تاثیر ظرفیتهای اقتصادی بر پیوندهای اقتصادی از مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. لذا متغیر توسعه کشاورزی با ضریب تعیین ۰.۹۵۶ بیشترین تاثیر را بر پیوندهای اقتصادی داشته است. همچنین مقدار ۲R نشان می دهد ۹۳.۴ درصد پیوندهای اقتصادی باتوسعه کشاورزی، احیای صنعت و فعالیتهای مکمل تبیین شده است. لذا تاثیر ظرفیتهای اقتصادی بر پیوندهای اقتصادی قوی می باشد.

کلیدواژه ها:

پیوندهای اقتصادی ، ظرفیت های محلی ، بخش رضویه