تاثیر بسترهای مختلف کاشت بر شاخص های عملکرد و صفات کیفی ژنوتیپ های انتخابی فلفل در شرایط تولید هیدروپونیک

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از چالش های اصلی جهانی، به تاثیرات عظیمی بر ساختار و تولید محصولات کشاورزی تبدیل و نیازمند تکنولوژی های نوین در کشاورزی شده است. کشاورزی هیدروپونیک به دلیل عدم نیاز به خاک حاصلخیز می تواند در مناطق با محدودیت خاک یا شرایط جوی نامناسب کارآمد باشد. علاوه بر این، این سیستم کشت به مدیریت بهتر مصرف آب کمک می کند و با ایجاد شرایط محیطی بهینه، تاثیرات مخرب تغییرات اقلیمی را کاهش می دهد. این تحقیق تاثیر بسترهای مختلف را بر رشد مطلوب، عملکرد و ترکیب مواد مغذی ارقام فلفل دلمه ای بررسی کرد تا مبنایی موثر برای انتخاب بسترهای مورداستفاده گیاه در روش های کشت بدون خاک باشد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با دو تیمار (بستر کشت در ۴ سطح و رقم نیز در ۴ سطح) در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که بین ارقام، بستر کشت و اثر متقابل آن ها ازنظر صفات مورداندازه گیری اختلاف آماری معنی داری وجود دارد. بسترهای کشت کوکوپیت و پرلایت به نسبت ۶۰-۴۰ و کوکوپیت و پرلایت به نسبت ۷۰- ۳۰ در ارقام نیروین و کالیفرنیا بیشترین عملکرد، میانگین قطر و وزن میوه در بوته شد. میزان ویتامین ث در ارقام نروین و آرینسیا نسبت به ارقام لوموس و کالیفرنیا بیشتر بود. در مرحله بلوغ علاوه بر شرایط محیطی، نوع رقم می تواند بر محتوای ویتامین ث تاثیر بگذارد. با توجه به این که عدم تخلخل در بستر کشت یک خاصیت نامطلوب است و باعث کاهش تولید می شود، استفاده از ترکیب های کوکوپیت و پرلیت با نسبت های ۳۰-۷۰ و ۴۰-۶۰ به ترتیب در هر یک از ارقام هیبرید فلفل شرایط استفاده از خصوصیات مطلوب هر دو بستر را فراهم می کند. عملکرد بالا و کیفیت خوب در این مخلوط، به سبب هوادهی و دسترسی هم زمان گیاه به آب و مواد غذایی، در شرایط هیدروپونیک است.

کلیدواژه ها:

هیدروپونیک ، بستر کشت ، عملکرد ، کیفیت میوه ، فلفل دلمه ، گلخانه