نقش روش های بازی محور در ارتقای توانایی های درسی کودکان مبتلا به خوانش پریشی(دیسلکسیا)

نقش روش های بازی محور در ارتقای توانایی های درسی کودکان مبتلا به خوانش پریشی (دیسلکسیا) به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی مورد توجه پژوهش های متعدد قرار گرفته است. با توجه به مشکلات یادگیری و دشواری های خاص این کودکان در مهارت های خواندن و درک متون، ضرورت یافتن روش هایی جذاب، موثر و کم فشار برای بهبود فرآیند آموزش بیش از پیش احساس می شود. هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش های بازی محور بر ارتقای مهارت های درسی کودکان دیسلکسیک و شناسایی مزایا و کاربردهای این روش ها در محیط آموزشی است. روش تحقیق به صورت کیفی و کتابخانه ای با رویکرد توصیفی انجام شده است و داده ها از منابع علمی معتبر داخلی و بین المللی استخراج و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری بازی های آموزشی و روش های بازی درمانی باعث افزایش انگیزه و علاقه مندی کودکان به یادگیری، تقویت حافظه و تمرکز و ارتقای مهارت های خواندن می شود. همچنین این روش ها فضای یادگیری را برای کودکان دیسلکسیک لذت بخش تر و کم تنش تر ساخته و بهبود قابل توجهی در عملکرد تحصیلی آنان ایجاد می کند. به علاوه، بازی محوری موجب افزایش اعتمادبه نفس و کاهش اضطراب در کودکان دارای این اختلال می شود که خود عامل مهمی در بهبود یادگیری است. از این رو، استفاده از روش های بازی محور به عنوان ابزاری کارآمد و موثر در آموزش کودکان مبتلا به خوانش پریشی توصیه می شود و توسعه این رویکردها در برنامه های آموزشی و تربیتی می تواند نقش بسزایی در ارتقای کیفیت آموزش و توانمندسازی این گروه از دانش آموزان داشته باشد. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی برای تحقیقات بیشتر و طراحی برنامه های آموزشی تخصصی تر در این حوزه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بازی محور ، دیسلکسیا ، توانایی درسی ، انگیزه یادگیری ، مهارت خواندن