تاثیر معماری پایدار بر سلامت روان ساکنان

معماری پایدار به عنوان رویکردی نوین در طراحی محیطهای انسانی نقش مهمی در ارتقا سلامت روانی ساکنان ایفا می کند. این مقاله با بررسی عناصر معماری پایدار مانند نور طبیعی، فضاهای سبز، تهویه مناسب و مصالح طبیعی و طراحی تعامل پذیر به تحلیل تاثیرات روان شناختی این نوع معماری بر کیفیت زندگی افراد می پردازد. یافته ها نشان می دهند که محیط های پایدار می توانند اضطراب را کاهش داده، حس تعلق را تقویت کرده و ارامش ذهنی را افزایش دهند. در این مقاله همچنین با تمرکز بر سه شهر مشهد، مراغه و تهران به بررسی عناصر کلیدی معماری پایدار و نقش آنها در بهبود کیفیت روانی زندگی شهری می پردازد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، سلامت روان ، طراحی محیطی ، فضای سبز ، نور طبیعی