تاثیر مداخله عصب روانشناختی با و بدون تحریک الکتریکی مغز بر کارکردهای اجرایی و حل مساله ریاضی در دانش ‎آموزان با اختلال یادگیری ریاضی

اختلال ریاضی از جمله اختلالات یادگیری شایع در بین دانش آموزان است که علی رغم سطح هوشی و سلامتی جسمی نرمال، دانش آموزان عملکرد خوبی در محاسبات ریاضی ندارند. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی مداخله عصب روان‎شناختی با و بدون تحریک الکریکی مغز بر کارکردهای اجرایی و حل مساله دانش‎ آموزان با اختلال یادگیری ریاضی بود. طرح پژوهش آزمایشی عاملی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر در بازه سنی ۹ تا ۱۲ ساله شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود. نمونه پژوهش شامل ۶۰ دانش آموز با اختلال یادگیری ریاضی ( ۱۵ نفر در هر گروه) بود که به روش نمونه‎گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و مصاحبه تشخیصی برای اختلال یادگیری مبتنی بر DSM-۵ انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون های ریاضی کی‎مت، حل مساله ریاضی، پرسشنامه نقائص کارکردهای اجرایی بارکلی بود. داده ‎ها با نرم‎افزار SPSS-۲۴ و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تک متغیره و آزمون مقایسه زوجی بنفرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات گروه‎های آزمایشی (مداخله عصب روان‎شناختی با و بدون تحریک الکتریکی مغز) با گروه گواه تفاوت معنی‎داری وجود داشت (۰.۰۰۱>P). نتایج مقایسه ‎های زوجی بنفرونی نشان داد که نمرات گروه تعاملی به طور معناداری بیشتر از سایر گروه ها بود (۰.۰۰۱>P). ریاضی نقش مهمی در زمینه تحصیل و زندگی روزمره افراد دارد و مداخلات عصب روان‎شناختی با تحریک الکتریکی مغز یکی از ابزارهای اساسی برای ارتقای مهارت حل مساله ریاضی و کارکردهای اجرایی است.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ریاضی ، تحریک الکتریکی مغز ، حل مساله ، کارکرد های اجرایی ، مداخله عصب شناختی