بررسی عملکرد، اجزای عملکرد، خصوصیات مورفولوژیک و پرولین هیبریدهای مختلف ذرت شیرین (Zea mays var. saccharata) در رژیم های متفاوت آبیاری

به منظور مقایسه عملکرد پنج هیبرید ذرت شیرین (Zea mays var. saccharata) نسبت به رژیم های مختلف آبیاری در زمان گل دهی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار طی سال ۱۳۹۶ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. در این آزمایش، عامل اصلی رژیم های آبیاری (شاهد، کم آبیاری ملایم، کم آبیاری متوسط، کم آبیاری شدید) و عامل فرعی هیبریدهای ذرت شیرین (مریت، هانی، جنسیس و چیس، و دورگ داخلی دانه طلایی (هیبرید Single Cross ۴۰۳) بودند. نتایج نشان داد که تیمار آبیاری مطلوب دارای بیشترین عملکرد دانه با میانگین ۵۱۵۹.۶ کیلوگرم در هکتار و تنش شدید کم آبی دارای کمترین عملکرد دانه با میانگین ۳۴۲۹.۲ کیلوگرم در هکتار بود که نسبت به آبیاری مطلوب ۳۳ درصد کمتر بود، در بین ارقام مورد مطالعه، هیبرید جنسیس دارای بیشترین عملکرد دانه بود. هیبرید هانی کمترین عملکرد دانه را در بین ارقام مورد مطالعه نشان داد که نسبت به هیبرید جنسیس ۲۰ درصد کمتر بود. کم­آبیاری شدید دارای کمترین وزن خشک ۱۰۰ دانه بود که نسبت به شرایط مطلوب آبیاری ۲۰ درصد کمتر بود. بیشترین شاخص سطح برگ در تیمار آبیاری مطلوب و کمترین شاخص سطح برگ در شرایط تنش کم آبی شدید در هیبرید دو رگ داخلی مشاهده شد. در بین ارقام مورد مطالعه، هیبرید هانی بیشترین غلظت پرولین را دارا بود، اگرچه با ارقام جنسیس، چیس و مریت تفاوت معنی داری نداشت. بیشترین مقدار عملکرد بیولوژیک در شرایط آبیاری مطلوب و هیبرید هانی به دست آمد، این در حالی است که هیبرید دو رگ داخلی در شرایط تنش شدید آبی، کمترین عملکرد بیولوژیک را دارا بود. بیشترین شاخص سطح برگ در تیمار آبیاری مطلوب و کمترین آن در شرایط تنش کم آبی شدید و در هیبرید دورگ داخلی دیده شد. با توجه به نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود که در شرایط کم آبی، هیبرید جنسیس مورد کشت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شاخص برداشت ، شاخص سطح برگ ، عملکرد بیولوژیک ، عملکرد دانه