پیش بینی تحول مثبت نوجوان بر اساس مشارکت و دسترسی پذیری عاطفی پدر و مادر

پژوهش حاضر با هدف پیشبینی تحول مثبت نوجوان بر اساس مشارکت و دسترسی پذیری عاطفی پدر و مادر انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه نوجوانان مشغول به تحصیل در مقطع دوم متوسطه در شهر شاهرود و والدین آنها در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. روش نمونه گیری به صورت در دسترس می باشد چراکه با توجه به شرایط اپیدمی ویروس کرونا و تعطیلی مدارس پرسشنامه ها به صورت مجازی و به صورت در دسترس در اختیار آزمودنی ها قرار گرفت که تعداد حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و با توجه به جامعه آماری نمونه ها ۲۸۰ انتخاب شد جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های تحول مثبت نوجوانی گلدوف و همکاران (۲۰۱۴)، مشارکت والدین گرور (۲۰۱۵) و دسترسی پذیری عاطفی لوم و فارس (۲۰۰۵) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۴ و روش رگرسیون تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل متغیرهای پژوهش نشان داد که ترکیب خرده مقیاس های مشارکت والدین توانست ۲۲ درصد از واریانس تحول مثبت نوجوانی با F = ۵.۴ و ۱۳ درصد از واریانس تحول مثبت نوجوانی با F = ۴.۴ (P < ۰.۰۵) را تبیین کند. در نتیجه می توان گفت هر چه والدین پذیرا و حمایت کننده باشند و همچنین مشارکت بیشتری در امور مربوط به خانه و مدرسه فرزندان داشته باشند، تحول مثبت در نوجوانی رشد بیشتری خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

تحول مثبت ، نوجوان ، مشارکت ، والدین ، دسترسی پذیری عاطفی