اثر بخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر مدل داگاس بر علائم اضطراب و کارکردهای اجرایی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

این پژوهش به بررسی اثربخشی مداخله درمان شناختی رفتاری (CBT)، بر اساس مدل داگاس، در کاهش علائم اضطراب فراگیر و بهبود کارکردهای اجرایی (حافظه کاری و توجه پیوسته) در بیماران تشخیص داده شده به اختلال اضطراب فراگیر (GAD) پرداخت. این مطالعه با طراحی نیمه آزمایشی شامل پیش آزمون و پس آزمون، شامل یک گروه تجربی و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران GAD مراجعه کننده به کلینیکها و مراکز مشاوره در تهران در نیمه اول سال ۱۴۰۳ بود. یک نمونه هدفمند ۳۰ نفری با استفاده از معیارهای ورود و خروج خاص انتخاب شد و به طور مساوی به یک گروه مداخله و یک گروه کنترل لیست انتظار تقسیم شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه بالینی ساختار یافته برای DSM-۵ (SCID-۵)، مقیاس ۷ آیتمی اختلال اضطراب فراگیر (GAD-۷)، آزمون بلوکهای کرسی (برای ارزیابی حافظه کاری) و آزمون توجه پیوسته با استفاده از آزمون ساعت توجه جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از SPSS-۲۶ انجام شد، با تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای مقایسه گروه ها. نتایج نشان داد که CBT به طور معنی داری علائم اضطراب را کاهش داد و همچنین حافظه کاری و توجه پیوسته را در بیماران GAD بهبود بخشید (p < ۰.۰۵). این یافته ها نشان می دهند که CBT یک درمان موثر برای GAD است، نه تنها در کاهش اضطراب و نگرانی بلکه در بهبود کارکردهای اجرایی شناختی نیز.

کلیدواژه ها:

علائم اضطراب ، درمان شناختی رفتاری ، توجه پیوسته ، اختلال اضطراب فراگیر ، حافظه کاری