اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر اهمال کاری تحصیلی نوجوانان

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر اهمال کاری تحصیلی نوجوانان بوده است. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان نوجوان مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر بابلسر در سال ۱۴۰۲ بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان مقیاس اهمال کاری تحصیلی را تکمیل نمودند سپس درمان شناختی رفتاری طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد پس از پایان جلسه های درمان شناختی رفتاری از گروههای آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. یافتهها نشان داد که میانگین نمرات اهمال کاری تحصیلی نوجوانان در پس آزمون گروه آزمایش نسبت به پیش آزمون کاهش داده است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر اهمال کاری تحصیلی نوجوانان تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، اهمال کاری تحصیلی ، نوجوانان