پیش بینی گرایش به ناهنجاریهای اجتماعی بر اساس مکانیسمهای دفاعی و تحمل پریشانی دانش آموزان دختر شهرستان ساری

هدف از این پژوهش بررسی پیش بینی گرایش به ناهنجاریهای اجتماعی براساس مکانیسمهای دفاعی و تحمل پریشانی دانش آموزان دختر شهرستان ساری است. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و از لحاظ هدف کاربردی میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ی دانش آموزان مقطع متوسطه اول دختران شهرستان ساری میباشد، که تعداد ۲۴۰۰ نفر میباشد حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) تعداد ۳۳۱ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های پژوهش از سه پرسشنامه گرایش به ناهنجاریهای اجتماعی رستمی و راد (۱۳۹۲) مکانیسمهای دفاعی آندرز و همکاران (۱۹۹۳) و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از دو روش آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد. در زمینه آمار توصیفی از آماره های توزیع فراوانی، فراوانی درصدی میانگین و انحراف استاندارد برای توصیف متغیرهای دموگرافیکی و از تحلیل آمارهای استنباطی آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون خطی چند متغیره به شیوه گام به گام با استفاده نرم افزار (SPSS) استفاده شد. نتایج نشان داد بین مکانیسمهای دفاعی و تحمل پریشانی دانش آموزان دختر شهرستان ساری و گرایش به ناهنجاریهای اجتماعی رابطه منفی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ناهنجاریهای ، اجتماعی ، مکانیسمهای دفاعی ، تحمل پریشانی ، دانش آموزان