ارزیابی اثربخشی مدیریت تحول محور در شرایط بحرانی با رویکرد کیفیت بخشی بر زندگی شغلی کارمندان

از آنجایی که یک شرایط بحرانی در هر محیط تجاری نیازمند توجه فوری است، نقش مدیران برای آماده سازی، مدیریت و یافتن راه حل برای بحرانهایی که موجودیت سازمان آنها را تهدید می کند، حیاتی است. پژوهش حاضر با عنوان بررسی تاثیر مدیریت تحول محور بر کیفیت زندگی شغلی کارمندان در شرایط بحرانی در بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی نور شهر تهران شکل گرفته است. نمونه آماری این پژوهش مشتمل بر ۲۱۷ نفر برحسب فرمول کوکران و براساس داده های بدست آمده، ضریب مسیر میان متغیرهای تعهد کارمندان به کیفیت بخشی شغلی با کیفیت زندگی شغلی کارمندان باتوجه به میزان ضریب مسیر که برابر با ۰.۳۵۹ است و نیز مقدار آماره T که فراتر از ۱.۹۵ می باشد که برابر با ۸.۷۷۰ است می توان بیان نمود که متغیرها دارای ارتباط با یکدیگر می باشند و از آنجایی که معیارتصمیم کوچکتر از ۰.۰۵ است که برابر با ۰.۰۰۰ است می توان این نتیجه را تائید نمود. یافته ها و نتایج نشان داد تعهد در سازمان رضایت شغلی، انگیزش و حضور منظم در سازمان نیز اتفاق می افتد و بدون کیفیت بخشی شغلی اتفاق نمی افتد از این رو این کارمندان درک کرده اند که آن هم در سطح سازمان یکی از انواع کیفیت زندگی شغلی بوده و به عنوان عنصر اساسی برای دستیابی به کیفیت بخشی شغلی موفقیت آمیز شناخته می شود و عاملی است که پیوستگی کارمندان و اهداف کیفیت بخشی شغلی را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت تحول محور ، شرایط بحرانی ، کیفیت بخشی زندگی شغلی ، بیمارستان چشم پزشکی نور شهر تهران