بررسی تاثیر مولفه های توسعه پایدار بر رضایت شهروندان از مدیریت شهری (مورد مطالعه: شهر اصفهان)

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مولفه های توسعه پایدار بر رضایت شهروندان از مدیریت شهری در شهر اصفهان است. در دنیای امروز، شهرها با چالش های متعددی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و نهادی روبرو هستند. این امر، ضرورت توجه به توسعه پایدار شهری و ارزیابی عملکرد مدیریت شهری از طریق رضایت شهروندان را دوچندان می کند. روش شناسی پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و رویکرد کمی دارد. داده ها از طریق یک پرسشنامه محقق ساخته از نمونه ای متشکل از ۳۷۰ نفر از شهروندان اصفهان که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شده بودند، جمع آوری گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SmartPLS استفاده شد. یافته های آمار توصیفی نشان داد که میانگین رضایت شهروندان از مدیریت شهری در اصفهان در سطح متوسط قرار دارد. در میان مولفه های توسعه پایدار، بعد اجتماعی بالاترین میانگین و بعد نهادی (حکمرانی) پایین ترین میانگین را به خود اختصاص داده اند. نتایج تحلیل مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) حاکی از آن است که تمامی مولفه های توسعه پایدار (اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و نهادی) تاثیر مثبت و معنی داری بر رضایت شهروندان از مدیریت شهری دارند. این مدل توانسته است ۶۹% از واریانس رضایت شهروندان را تبیین کند که نشان دهنده قدرت پیش بینی بالای مولفه های توسعه پایدار است. در این میان، بعد نهادی (حکمرانی) با بالاترین ضریب تاثیر (۰.۴۰) و پس از آن بعد اجتماعی (۰.۲۸)، قوی ترین پیش بینی کننده های رضایت شهروندان هستند. ابعاد اقتصادی (۰.۱۷) و زیست محیطی (۰.۱۱) نیز تاثیر معنی داری دارند، اگرچه شدت آن کمتر است. این یافته ها نشان می دهد که برای افزایش رضایت شهروندان در اصفهان، مدیریت شهری باید رویکردی جامع و یکپارچه در راستای توسعه پایدار اتخاذ کند. توجه ویژه به تقویت حکمرانی خوب (شفافیت، پاسخگویی و مشارکت پذیری) و ابعاد اجتماعی (عدالت، دسترسی به خدمات و انسجام اجتماعی) می تواند بیشترین تاثیر را در ارتقای سطح رضایت عمومی داشته باشد. این پژوهش، چارچوبی برای تصمیم گیری های آگاهانه تر در جهت بهبود کیفیت زندگی شهری و دستیابی به شهری پایدارتر و زیست پذیرتر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار شهری ، رضایت شهروندان ، مدیریت شهری ، حکمرانی خوب ، اصفهان