اثر بخشی مداخلات اصلاح سوگیری شناختی در اختلالات اضطراب و افسردگی

پیش زمینه درمانهای اصلاح سوگیری شناختی (CBM ، از جمله اصلاح سوگیری جانبداری ،توجه اصلاح سوگیری تفسیر، یا آموزش رویکرد و اجتناب نمونههای اولیه درمانهای اشتاق شده مکانیکی ،هستند اما اثر بخشی آنها بحث برانگیز است. هدف این تحقیق ارزیابی اثربخشی نسبی مداخلات مختلف CBM برای علائم اضطراب و افسردگی بود. روشها برای این بررسی سیستماتیک و متاآنالیز ،شبکه Embase PsycINFO PubMed را از زمان پیدایش پایگاه داده تا ۷ اردبیهشت ۱۴۰۳ جستجو و بررسی شد افراد ۱۸ سال و بالاتر با اضطراب یا افسردگی بالینی یا تحت بالینی که با مصاحبه تشخیصی یا مقیاس بالینی معتبر اندازه گیری شدند. دو محقق به طور مستقل مطالعاتی را انتخاب نمودند و خطر سوگیری را با ابزار Cochrane Collaboration ارزیابی کردند پیامدهای اولیه شامل علائم اضطراب و افسردگی بود که با مقیاسهای بالینی معتبر اندازه گیری شدند سپس تفاوتهای میانگین استاندارد شده (SMD با یک مدل اثرات تصادفی حداکثر احتمال محدود محاسبه شد. یافته ها: از میان ۱۲۰ پرونده, ۶۵ کارآزمایدر مورد اضطراب و ۵۵ پرونده در مورد افسردگی را انتخاب شد. در شبکه ای از کارآزمایی های اضطرابی که به خوبی متصل ،هستند اصلاح سوگیری تفسیر بهتر از لیست انتظار (۰.۵۵- SMD ۰۹۱ - CI ۹۵%تا - ۱۹۰۰) و آموزش ساختگی (۳۰-۰ - SMD (۰-۵۰-تا (۱۰) عمل نمود برای نتیجه اولیه اصلاح سوگیری توجه تنها در تحلیلهای حساسیت پس از حادثه به استثنای کارآزماییهای اختلال استرس پس از سانحه مزایایی را نشان داد فواصل پیشبینی برای همه یافته ها زیاد بود، از جمله SMD از ۰. شبکه های کارآزماییهای افسردگی شواهدی از ناسازگاری را نشان دادند تنها چهار کارآزمایی تصادفی سازی و کنترل شده خطر سوگیری در هر شش حوزه ارزیابی شده داشتند. می کند. نتیجه مداخلات CBM اثرات ثابت اما کم را نشان داد با این حال ناهمگونی و خطر سوگیری قابلیت اطمینان این یافته ها را تضعیف کارآزمایی های بزرگتر و قطعی تر برای تعدیل سوگیری تفسیری برای احتمال اضطراب ضروری است اما شواهد ناکافی مانع از نتیجه گیری مناسب برای افسردگی می شود.

کلیدواژه ها:

اثربخشی ، مداخلات اصلاح سوگیری شناختی ، اختلالات اضطراب ، افسردگی ، CBM ، تحلیل متاآنالیز