مدل ساختاری رابطه سرمایه های روان شناختی با خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم: نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان و سازگاری روان شناختی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ساختاری سرمایه های روان شناختی با خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم با در نظر گرفتن نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان و سازگاری روان شناختی بود. این پژوهش از لحاظ اجرا جزء تحقیقات توصیفی از نوع همبستگی و همچنین از لحاظ هدف، جزء تحقیقات کاربردی به شمار می رفت. کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم مدارس شهر کرج که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در مدارس این شهر مشغول به تحصیل بودند جامعه آماری این مطالعه را تشکیل می دادند. از این میان تعداد ۵۲۹ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه خودپنداره تحصیلی دلاور (۱۳۷۲)، پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان گرتز و رومر (۲۰۰۴) و پرسشنامه سازگاری بل (۱۹۶۱) پاسخ دادند. از ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی همبستگی بین متغیرهای پژوهش بهره گرفته شد. همچنین؛ بررسی مدل مفهومی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها نشان داد که سرمایه های روان شناختی از طریق دشواری در تنظیم هیجان و سازگاری روانی بر خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم تاثیر می گذارند. بر همین اساس، توصیه می شود که مدارس دخترانه مقطع متوسطه دوم محیط های آموزشی را به گونه ای طراحی کنند که بتواند افزایش سرمایه های روانی این دانش آموزان را تشویق کند، زیرا این مهم می تواند از طریق کاهش دشواری در تنظیم هیجان و بهبود سازگاری روانی منجر به افزایش خودپنداره تحصیلی آن ها شود.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم ، دشواری در تنظیم هیجان ، سازگاری روان شناختی ، سرمایه های روان شناختی