اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر ناامیدی دانش آموزان مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی

هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر ناامیدی دانش آموزان مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی. روش پژوهش حاضر کاربردی از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون میباشد. جامعه آماری پژوهش با استناد از آموزش و پروش و مراجعه به پروندههای پزشکی دانش آموزان شامل ۳۷ دانش آموز دختر پایه یازدهم رشته علوم تجربی از ۱۰ مدارس دولتی و ۱۶ کلاس میباشند که به گزارش متخصص بالینی درج) در پروندههای پزشکی در اختیار مشاور مدرسه دارای نشانگان اختلال وسواس فکری و عملی میباشند تعداد نمونه از بین دانش آموزان دختر پایه یازدهم رشته علوم تجربی واجد شرایط براساس ملاک ورود و خروج ۳۲ دانش آموز به صورت در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (۱۶نفر) و آزمایشی (۱۶) نفر) قرار گرفتند جلسات درمانی به مدت ۱۰ جلسه گروهی ۹۰ دقیقه ای طی ۵هفته ( هفته ای دو (جلسه انجام گرفت ابزار جمع آوری دادهها شامل پرسشنامه ناامیدی بک و همکاران (BHS) بود که به صورت پیش آزمون - پس آزمون اجراشد و در آخر برای تجزیه و تحلیل دادههای آماری از تحلیل واریانس به کمک نرم افزار SPSS استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که بین دادههای به دست آمده از نمرات ناامیدی دانش آموزان دختر مبتلا به وسواس فکری عملی قبل و پس از درمان شناختی رفتاری تفاوت معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی ، رفتاری ، ناامیدی ، اختلال وسواس فکری عملی