بررسی رابطه خودآگاهی و متغییرهای فردی بر خودکشی و خود آسیب زنی نوجوانان

افکار خودکشی و رفتارهای خود آسیب زنی به عنوان عوامل خطر مهم برای خودکشی شناخته شده اند. هدف این مطالعه بررسی رابطه خودآگاهی و متغییرهای فردی بر خودکشی و خود آسیب زنی نوجوانان و همچنین شناسایی متغیرهای اجتماعی-جمعیت شناختی و بالینی مرتبط با آنها بود. ما یک مطالعه مقطعی با بیماران اورژانسی مراجعه کننده به کلینیک روانپزشکی کودک و نوجوان شهرستان تهران و حومه انجام دادیم. این بیماران با افکار خودکشی اقدام به خودکشی یا رفتارهای خود آسیب زنی غیر خودکشی به اورژانس مراجعه کرده بودند. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامهای حاوی اطلاعات اجتماعی - جمعیت شناختی و بالینی بیماران از پروندههای آنها جمع آوری شد. در مجموع ۹۵ بیمار بین ۶ تا ۱۸ سال در این مطالعه شرکت کردند. بلعیدن دارو و بریدن رایج ترین روشهای اقدام به خودکشی بودند. افسردگی و اختلالات خلقی - رفتاری ترکیبی رایج ترین تشخیصهای مرتبط با رفتارهای خودکشی بودند. دخترانی که علائم افسردگی داشتند بیشتر از پسران احتمال اقدام به خودکشی داشتند و دخترانی که علائم افسردگی و مشکلات رفتاری داشتند رفتارهای خود آسیب زنی بیشتری از خود نشان دادند.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، متغییرهای فردی ، خودکشی ، خود آسیب زنی ، نوجوانان