مقایسه اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت و درمان به روش ماتریکس بر کنترل هیجان نوجوانان معتاد به مواد مخدر صنعتی شهر تهران

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت اثر درمان مبتنی بر شفقت و ماتریکس بر خودکارآمدی پیشگیری از بازگشت و کنترل هیجان معتادان در حال ترک به مواد مخدر شهر اهواز انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان معتاد به مواد مخدر صنعتی در مراکز درمان اعتیاد شهر تهران در سال ۱۳۹۸ بود و از بین جامعه آماری، بصورت هدفمند تعداد ۴۵ نفر طبق ملاکهای ورود انتخاب شده و بصورت تصادفی به سه گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند سپس بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده از کنترل هیجان راجر و نجاریان (۱۹۸۹) استفاده شد. گروه آزمایش اول درمان مبتنی بر شفقت بر اساس پروتکل درمان متمرکز بر شفقت گیلبرت (۲۰۰۹) در ۱۰ جلسه و گروه آزمایش دوم درمان ماتریکس، پروتکل آموزشی برگرفته از پژوهش مکری (۱۳۹۲)، در ۲۴ جلسه را دریافت کردند نتایج تحلیل کواریانس تک متغیره و چندمتغیره و آزمون تعقیبی بن فرونی نشان داد که نسبت F تحلیل کواریانس تک متغیری برای کنترل هیجان (۸۲/۹۶ و ۰۰۵ به دست آمدند و این یافته ها نشان داد که در متغیرهای وابسته بین گروههای سه گانه تفاوت معنی دار دیده می شود.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، درمان مبتنی بر شفقت ، درمان ماتریکس ، کنترل هیجان