مقایسه ادراک انصاف و هماهنگی زناشویی در مادران دارای کودک مبتلا به اتیسم و عادی

یکی از بیماریهای جدی از گروه بیماریهای رشدی اختلالات طیف اتیسم بوده که در اوایل دوره کودکی (معمولا) قبل از سه سالگی ظاهر میشود. هدف پژوهش حاضر مقایسه ادراک انصاف و هماهنگی زناشویی در مادران داری کودک مبتلا به اتیسم و عادی میباشد این پژوهش از نوع علی مقایسه ای است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران دارای کودک مبتلا به اتیسم و مادران دارای فرزند عادی در سه ماهه اول سال ۱۴۰۳ بودند حجم نمونه این پژوهش تعداد ۱۱۲ شرکت کننده (۵۲) مادر دارای کودک مبتلا به اتیسم و ۶۰ مادر دارای فرزند (عادی که با توجه به شرایط ورود به پژوهش و به شیوه نمونه گیری در دسترس (مادر دارای کودک مبتلا به (اتیسم و نمونه گیری هدفمند مادر) دارای فرزند (عادی انتخاب و با استفاده از پرسشنامههای ادراک انصاف پری (۲۰۰۴) و هماهنگی زناشویی زو و لای .(۲۰۰۴) مورد بررسی قرار گرفتند جهت تحلیل دادهها از تحلیل واریانس چند متغیری و تی مستقل استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار - SPPS ver۲۰ انجام شد نتایج نشان داد که بین ادراک انصاف و هماهنگی زناشویی در مادران داری کودک مبتلا به اتیسم و عادی تفاوت معنی داری وجود دارد (۰/۰۵>P). از نتایج میتوان نتیجه گرفت که مادران دارای فرزند اتیسم ادراک انصاف کمتر و ناهماهنگی زناشویی بیشتری را تجربه خواهند کرد که این مساله آنها را در معرض خطر قرار میدهد.

کلیدواژه ها:

ادراک ، انصاف ، هماهنگی ، زناشویی ، مادران ، کودکان ، اتیسم