بررسی رابطه راهبردهای مقابله با استرس و تاب آوری با فرسودگی شغلی معلمان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه راهبردهای مقابله با استرس و تاب آوری با فرسودگی شغلی معلمان رشت بود. روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان در مقطع ابتدایی ناحیه یک مدارس شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. حجم نمونه شامل ۸۰ معلم مقطع ابتدایی بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. از پرسشنامه های راهبردهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (۱۹۹۰)، تاب آوری کونور و دیویدسون (۱۹۷۹) و فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۱) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شیوه های آمار توصیفی میانگین، انحراف معیار، فراوانی، درصد و نیز شیوه های آمار استنباطی همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-ver۲۰ انجام شد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری و سبک مقابله ای مساله مدار با فرسودگی شغلی معلمان رابطه منفی و معنی دار و با سبک مقابله ای اجتنابی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که تاب آوری و راهبردهای مقابله ای ۱۶ درصد از میزان فرسودگی شغلی معلمان را پیش بینی می کند. در نتیجه می توان بیان کرد که راهبردهای مقابله ای معلمان در برابر استرس و داشتن تاب آوری می تواند بر کاهش فرسودگی شغلی آنان تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله با استرس ، تاب آوری ، فرسودگی شغلی