بررسی رابطه تاب آوری تحصیلی با شادابی تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه

هدف تحقیق بررسی رابطه تاب آوری تحصیلی با شادابی تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه بود. پژوهش حاضر در دسته پژوهشهای همبستگی به روش است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان با نیازهای ویژه شهر خرم آباد به تعداد ۱۶۵ نفر که با توجه به تعداد متغیرهای آشکار و احتمال ریزش حجم نمونه، ۱۵۰ نفر دانش آموز به روش تصادفی ساده انتخاب گردید. گردآوری دادهها به وسیله مقیاس تاب آوری کونور و دیودسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه شادابی تحصیلی دهقانی نژاد و حسین چاری (۱۳۹) انجام گرفت. دادهها به دو روش توصیفی میانگین، انحراف معیار و درصد نمرات و روش استنباطی آزمون کلوموگراف اسمیرنف، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آموس محاسبه گردید. نتایج ضریب همبستگی نشان داد که بین ابعاد تاب آوری تحصیلی با شادابی تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد؛ رابطه شایستگی فردی با شادابی تحصیلی (۰.۱۲۴، ۰.۱۰=sig)؛ تحمل عاطفه منفی با شادابی تحصیلی (۰.۳۳۶=۰.۲، ۰.۰۴۰=sig)؛ روابط ایمن با شادابی تحصیلی (۰.۱۴۲، ۰.۱=sig) کنترل با شادابی تحصیلی (۰.۱۴۲، ...=sig)؛ اثرات معنوی با شادابی تحصیلی (۰.۳۰۶=۰.۲، ۰.۰۱۰=sig) و تاب آوری با شادابی تحصیلی (۰.۲۲۵=۰.۲، ۰.۰۰۴=sig) میباشد که در سطح ۲۰۰۵ معنادار میباشند. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که اثر مستقیم تاب آوری تحصیلی بر شادابی تحصیلی (B=۰.۲۲۵) میباشد که با توجه به نسبت بحرانی (۱.۹۸۸) در سطح ۰.۰۵>p رابطه علی معنادار میباشد. نتیجه گیری اینکه با افزایش سرزندگی در دانش آموزان میتوان به افزایش شادابی تحصیلی در آنان کمک نمود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، شادابی تحصیلی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه