اثر بخشی روانشناسی مثبت نگر بر صمیمت زناشویی ، بهزیستی روانشناختی و کیفیت روابط زناشویی در زنان

طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با گروه کنترل و به روش تحلیل کواریانس چند متغیره بود جامعه ی پژوهش شامل تمامی زنان دارای تعارض با همسر است که از این میان، ۳۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به دو گروه آزمایش ۱۵ نفر) و کنترل (۱۵) نفر تخصیص یافتند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه صمیمیت زناشویی بهزیستی روانشناختی و کیفیت روابط زناشویی هستند برای گروه آزمایش، ۸ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای مداخله روان شناسی مثبت نگر اجرا شد ولی گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد نتایج نشان داد که مداخله ی به کار رفته باعث بالا رفتن صمیمیت ،زناشویی بهزیستی روانشناختی و کیفیت روابط زناشویی میشود.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت نگر ، صمیمت زناشویی ، بهزیستی روانشناختی ، کیفیت روابط زناشویی ، تعارض با همسر