یادگیری مبتنی بر شبیه سازی در پرستاری: پیشرفت در مهارت های بالینی

شبیه سازی به عنوان یک روش پرکاربرد در آموزش پرستاری، زمینه ای امن برای تمرین مهارت های بالینی پیش از ورود به محیط واقعی بیمارستان فراهم می آورد. هدف این مرور روایتی، بررسی پیشرفت های حاصل در بهبود مهارت های بالینی دانشجویان پرستاری از طریق یادگیری مبتنی بر شبیه سازی است. این مطالعه مروری روایتی با جستجوی نظام مند درپایگاه های داده PubMed، Scopus، Web of Science، ERIC، مگیران، ایران داک و SID در طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد. کلمات کلیدی مورد استفاده در جستجو شامل "یادگیری مبتنی بر شبیه سازی"، "آموزش پرستاری" و "مهارت بالینی" بودند. غربالگری، استخراج داده و تحلیل محتوایی به صورت مستقل توسط دو پژوهشگر و براساس معیارهای ورود صورت گرفت. یافته ها نشان داد از مجموع ۱,۲۳۴ مقاله بازیابی شده، ۴۵ مطالعه نهایی (۲۰ RCT، ۱۰ متاآنالیز، ۱۵ مطالعه کیفی/آمیخته) انتخاب شدند. شبیه سازی با تکیه بر مدل های باوفاداری بالا و بیمار استاندارد بهبود معنادار مهارت های بالینی از جمله ارزیابی وضعیت تنفسی، احیای قلبی–ریوی و ارتباط موثر با بیمار را گزارش کرده است. همچنین، افزایش اعتمادبه نفس، کاهش اضطراب و ارتقای تفکر انتقادی در دانشجویان پرستاری نشان داده شده است. متاآنالیزها حاکی از اثرگذاری شبیه سازی با اندازه اثر متوسط تا بزرگ (Cohen’s d=۰.۵–۰.۸) بودند. نتایج حاصل از پژوش نشان داد یادگیری مبتنی بر شبیه سازی در پرستاری، ابزاری موثر برای تقویت مهارت های بالینی، کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی دانشجویان است. برای گسترش این روش، نیاز به استانداردسازی پروتکل ها، تضمین کیفیت طراحی شبیه سازی و تحقیقات طولی برای ارزیابی اثرات بلندمدت وجود دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر شبیه سازی ، آموزش پرستاری ، مهارت های بالینی