تحلیلی بر مدیریت و رتبه بندی نقاط ضعف تعمیر و نگهداری پل های شهر مشهد

پل ها، یکی از مهم ترین تاسیسات مدنی و حیاتی در دنیای امروز محسوب شده که روند رشد احداث آن در طول دو سده گذشته همواره با تغییرات گوناگونی در مقیاس جهانی بوده است. رشد احداث پل های شهری از یک سو، ریشه در ضرورت ارتباطات نوین و نقش پر اهمیت حمل ونقل در اقتصاد درون شهری، اقتصاد بین شهری و اقتصاد ملی در سطح کشورها داشته و از سوی دیگر نشانگر جایگاه نقش پل ها به منظور انتقال بارهای ترافیکی در یک بازشو و یا در ناپیوستگی های مسیرهای ارتباطی است. احداث و استقرار پل ها به دلیل پیچیدگی های فنی؛ نیازمند بازرسی و تعمیرات و به معنای وسیع تر نیازمند سیستم های «مدیریت پل» و «مهندسی پل» به صورت توامان می باشد. هدف از این پژوهش، تمرکز بر مقوله تعمیرات و نگهداری پل های شهری در شهر مشهد از منظر شناسایی نقاط ضعف و رتبه بندی معیارها و زیرمعیارهای منتخب و موثر در این زمینه است. رویکرد این پژوهش، کمی و ماهیت آن کاربردی می باشد. ابزار جمع آوری پژوهش شامل بر یک پرسش نامه زوجی و متکی بر تکنیک تحلیل سلسله مراتبی به کمک رجوع به ده خبره اجرایی در شهر مشهد است. نتایج پژوهش نشان می دهد در ابعاد کلان؛ ضعف استقرار پل های شهری شهر مشهد به ترتیب از سه عامل مهندسی، بحران - پدافند و اقتصادی متاثر بوده و در ابعاد خرد نیز، عوامل مهندسی محوری همانند خستگی بتن، درز انبساط و روسازه زیرمعیارهای کلیدی در ضعف نگهداری و نگهداری پل ها می باشند. در مجموع، یافته های پژوهش نشان می دهد که نشانگرهای مهندسی و مدیریت مبنا اصلی ترین عوامل تهدیدکننده نگهداری و تعمیرات پل های مهندسی ساز شهر مشهد می باشند و این یافته می تواند دستاویزی برای پژوهش های بیشتر و نیز دستاوردی برای سازمان های خدماتی این شهر به منظور تدقیق و اولویت بندی بودجه های عمرانی در مدیریت بهینه خدمات شهری باشد.

کلیدواژه ها:

پل ، مدیریت پل ، تعمیر و نگهداری ، تحلیل سلسله مراتبی ، شهر مشهد